Even voorstellen

Even voorstellen: Marcel Houtzager

Ik ben geboren en getogen in onze gemeente. Mijn wieg stond op Veurselaan 100, zo ongeveer op de grens van Voorburg en Leidschendam. Dat vind ik een mooi, symbolisch gegeven. Vooral omdat ik nu, als wethouder, er zowel voor de Leidschendammers als de Voorburgers ben.

Ik ging hier ook op school. Eerst naar de Potgieterschool en daarna naar het Huygenslyceum. Ook toen ik later in Leiden rechten ging studeren, bleef ik in Voorburg wonen. Ik ben behoorlijk verknocht aan onze gemeente, daar kom ik rond vooruit. Het is hier goed en plezierig wonen. Enerzijds vanwege ons dorpse karakter en anderzijds vanwege de stadse gemakken, die we óók hebben. Als wethouder draag ik er graag mijn steentje aan bij om het hier goed leefbaar te houden.

Ik heb rechten gestudeerd. Na mijn studie ontdekte ik al snel dat ik me meer aangetrokken voelde tot dingen regelen en organiseren. Daarom kwam ik in het management terecht. Ik volgde een opleiding bedrijfskunde en werkte in diverse leidinggevende functies binnen de sociale verzekeringen.

Mijn vader was rijksambtenaar, mijn moeder was naast het moederschap tevens werkzaam. Hun politieke kleur was liberaal. Ik heb hierin geen behoefte gevoeld om mij tegen mijn ouders af te zetten. Ze lieten mij vrij in het maken van mijn eigen keuzes. Dat laatste vond ik ook terug bij de VVD: vrijheid in gebondenheid. Die gebondenheid vind ik net zo belangrijk als vrijheid. Je leeft per slot van rekening niet in je eentje, er zijn grenzen aan vrijheid. Tijdens mijn studie werd ik lid van de VVD en tot op de dag van vandaag voel ik mij er thuis.

Op mijn 27ste werd ik gemeenteraadslid in Voorburg. Dat ben ik zestien jaar gebleven, waarvan de laatste acht jaar als fractievoorzitter. De laatste jaren was ik ook lid van de Provinciale Staten. Dat was al met al natuurlijk heel wat: een gezin, een fulltime baan, het raadswerk en het statenwerk.
Maar gelukkig kan ik goed organiseren en analyseren, en laat ik dingen ook gemakkelijk van mij afglijden. Ik zal niet snel 's nachts wakker liggen.

Ik heb altijd een brede belangstelling en betrokkenheid gehad. Ook nu, als wethouder, zie ik mijzelf als hoeder voor de woon- en leefomgeving. Graag fiets ik door de stad, kijk rond en signaleer. Als ik hoor dat mensen ergens in de stad iets willen, dan probeer ik ze te helpen om het initiatief van de grond te krijgen.

Maar het liefst van alles houd ik mij bezig met bouwen. Als klein jongetje bleef ik al bij bouwwerken staan kijken, tot mijn moeder zei: kom nou mee, joh. Maar ik bedoel ook bouwen in de figuurlijke zin. Mensen bij elkaar brengen om iets tot stand te brengen of oplossingen ergens voor te vinden. Ik ga er dan meestal helemaal voor, ben enthousiast en probeer ook anderen te enthousiasmeren. Ik draag mijn visie graag uit en probeer projecten te verkopen, zoals het nieuwe centrum van Leidschendam. Daar tegenover staat dat het mij niet snel genoeg kan gaan en ik ook ongeduldig kan zijn. Ik heb er een hekel aan als afspraken niet worden nagekomen, dan kan ik best knorrig zijn.

Al met al probeer ik ervoor te zorgen dat de mensen zich later deze periode herinneren als een periode dat het gelukt is om met de stad belangrijke stappen voorwaarts te zetten. Ik weet natuurlijk nog niet of het allemaal zal lukken, maar ik hoop dat ik eraan heb kunnen bijdragen.